Anne Demek...

   Hiç bir doktorun tedavisi, bir annenin ''öpeyim de geçsin'' sözü kadar işe yaramayacaktır; 

    Çünkü anne;
    Ayaklarını yere bastıran, yanında olduğunu bildiğin zaman seni dünyanın en güçlü insanı yapan,
    Hasta olanı iyileşinceye kadar, zorda olanı feraha çıkıncaya kadar daha çok seven kadın.
    Kendi zevklerinden kolayca geçen, ekmeğin yanmış yada pişmemiş kısmını, tabağın hep eksik olanını yiyip, yeter ki kimse şikayet etmesin diyen kadın.
     Acılarımızı, sevinçlerimizi, hayata olan bütün adımlarımızı bizden önce hesap eden,
     Nazımızı, sitemimizi, kahrımızı çeken, dertlerimizi bile bize bırakmayıp bizim yerimize de üzülen kadın.
     
      Çünkü anne;
      Okul hayatında, evlilik hayatında yanın da olan, iyi sesini duyunca mutlu olan,
      Derleyip toplayan, hatalarınla ve yanlışınla sana sonsuz şefkatini sunan kadın.
      İlk heyecanına, ilk karnene, ilk olan herşeye herkesten ilk sevinen,
      Birimiz bir köşede ağlarken, diğerinin de ağrıyan başına koşturup birden bire dünyanın en güzel kahramanı olan kadın,
       İyiliği, merhameti, vicdanı ve güzel ahlakı benliğimize işleyen, her ne olursa olsun iyilikten şaşma diyen kadın...
       Ne desem ne yazsam hep eksik kalacak yazdıklarım... Bütün bunları ödevi bilip sadece sonsuz sevgisi için şikayet etmeden yapan kadın...
      
       Bugün yalnızca anneler günü değil, bugün anne olmuş ya da olamamış, şefkati, merhameti, sahiplenmeyi bilen, doğurmuş, doğurmamış bütün kadınların günü...

       Bugün evladını kaybeden annelerin, annesini kaybeden evlatların günü...
        
       Yolu sevgiden geçen bütün kadınların anneler günü kutlu olsun...